Historia i Kultura
Zanurz się w historii Jeziora Garda
Benaco o
Lago di Garda?
Il Lago di Garda o Benaco è il lago più ricco di storia e il più vasto dei laghi prealpini italiani.Benaco (którego nazwa wydaje się być pochodzenia celtyckiego, “Ben” oznaczająca “czubek” w odniesieniu do półwyspów i przylądków, które wcinają się w jego wody), od czasów starożytnych inspirował piękne strony poetów greckich i łacińskich, a także Dantego, który w swojej “Boskiej komedii” poświęcił jezioru dwie tercyny bogate w informacje geograficzne.
Jezioro Garda
w średniowieczu
Jezioro od czasów brązu stanowiło przestrzeń życiową dla ludzi, którzy czerpali z niego pożywienie i poruszali się po jego wodach, o czym świadczą liczne znaleziska osad palafitycznych.W średniowieczu Rzymianie zaczęli kolonizować okolice Werony i stworzyli bardziej stabilne osiedla, zamki: w rzeczywistości urbanistyczny ślad historycznych centrów nadbrzeżnych (Peschiera, Lazise, Bardolino, Torri del Benaco, Garda, Malcesine) wynika z połączenia wsi i zamku ze wszystkimi specyfikacjami obronnymi, aż do zdobycia przez Wenecjan Viscontich z Mediolanu i Carraresów z Padwy, co dało impuls do zaludnienia okolicznych wsi i wzrostu rolnictwa (z inspiracją jedwabnikami, które żywiły się liśćmi morwy).
Literatura
W 1786 roku poeta Wolfgang Goethe w swoim „Podróży do Włoch”, płynąc łodzią wzdłuż brzegów jeziora, był oczarowany żywiołowością życia, wspaniałym widokiem na rozległe sady oliwne, szklarnie cytrusów:wszystkie te aspekty krajobrazu ukazały się Goethe'emu, człowiekowi z północy, jako zapowiedzi natury śródziemnomorskiej i był tak oczarowany, że wskazał drogę innym niemieckim, francuskim i angielskim literatom, którzy wybiorą te okolice jako tło dla swoich powieści oraz w poszukiwaniu spokoju i ulgi. Od tego czasu liczba podróżnych odwiedzających brzegi jeziora wzrosła, przyciągnięta śródziemnomorskim klimatem, światłem i kolorami jeziora.
Historia nowożytna
i współczesna
La Costa Orientale del lago, che oggi corrisponde al Garda veronese, nel 1400 non era così autonoma e industrializzata come quella occidentale, ma i paesi del Distretto Veronese si organizzarono nella GARDESANA DELL’ACQUA, una federazione con caratteri fiscali e con l’obiettivo principale di reprimere il contrabbando e altri reati.Dżuma, cholera, głód dokuczały od 1500 roku krainom gardeskim, szczególnie wschodnim, które ze względu na swoją konfigurację pozwalały na łatwe przejście armii obcych. Po 1815 roku były świadkiem Wojen Niepodległości, aż w 1859 roku brzeg lombardzki, w 1866 roku wenecki, a w 1918 roku trydencki przeszedł do Włoch. Liczne świadectwa wszystkich historycznych wydarzeń znajdują się w muzeach regionu i na jego terenie.
